به گزارش صدای خوزستان/ جنبش‌های اجتماعی، در بسیاری موارد، در جایی و زمانی چشمگیر می‌شوند که کم‌تر کسی گمان می‌برد. چنین است کنش‌های محیط زیستی و به‌ویژه جنبش حمایت از رودخانه‌ها در ایران که از حدود سه سال پیش، در استان چهار محال بختیاری به پخته‌ترین و مؤثرترین شکل نمود یافته است. به گونه‌ای که می‌توان گفت یکی از بزرگ‌ترین جریان‌های اجتماعی طرفداری از محیط زیست و مخالفت با پروژه‌های انتقال آب و سدسازی در ایران، مربوط به استان چهارمحال بختیاری است.

مخالفت با دستکاری مخرب در سامانه‌ی طبیعی رودها، نه در تهران یا شهرهای بزرگ دیگر، بلکه در استان کم‌جمعیت و کم‌امکاناتِ چهار محال بختیاری به جریانی پردامنه بدل شد. در این استان، نارضایتی‌های مردمِ ساده سببِ بزرگ‌ترین تجمع‌ اعتراضی محیط زیستی کشور، در روز ۲۸ فروردین ۱۳۸۳ شد. در سال ۱۳۹۵، کنشگران محیط زیست این استان، روز ۲۸ فروردین را «روز چهار محال بختیاری» نامیدند و آن را فرصتی اعلام کردند برای اعتراض به طرح‌های انتقال آب. امسال، به مناسبت روز چهارمحال بختیاری، از ۲۶ تا ۲۸ فروردین، یک نمایشگاه عکس با موضوع مبارزه‌های محیط زیستی بختیاری‌ها در شهرکرد برگزار شد که مورد استقبال پرشور مردم عادی و شماری از مدیران دولتی و نمایندگان مردم استان، نامزدان شوراهای شهر، هنرمندان، خانه‌ی کشاورز، و دیگر گروه‌های اجتماعی قرار گرفته است. همچنین کنشگران محیط زیست شهرهای تبریز، میناب، تهران، استان خوزستان، و… روز چهارمحال بختیاری را به مردم و فعالان محیط زیست این استان شادباش گفته و با آنان اعلام هم‌فکری کرده‌‌اند.

مردم و کنشگران محیط زیست چهار محال بختیاری توانسته‌اند در چند سال گذشته، طرح‌های بزرگی مانند «طرح تونل گلاب» (برای انتقال آب از زاینده‌رود به کاشان ) و «طرح تونل بهشت‌آباد» (برای انتقال آب از استان چهارمحال بختیاری به فلات مرکزی )، تونل سبزکوه ( انتقال آب از سرشاخه‌های رود کارون)، سد خرسان ۲، و «طرح انتقال آب رود ونک به شهر رفسنجان» را متوقف کنند. همچنین با شکایت شوراهای شهر و روستای استان چهارمحال بختیاری و فعالان محیط زیست، پرونده‌ی «تونل سوم کوهرنگ» نیز به دادگاه کشیده است.

Share This:

نظر شما!!